Jomanda

Jomanda (1948)

In Tiel trok ze wekelijks duizenden bezoekers bij haar healings. Tegenwoordig resideert Jomanda in het Witte Klooster van Valkenburg. Ze krijgt veel kritiek op haar werk als medium, bijvoorbeeld naar aanleiding van het overlijden van Sylvia Millecam. Maar vooral recentelijk, op basis van de verontrustende visie die ze onthult in Doodspraak: 'Cremeren doet pijn!' Een voorpublicatie van het boek in HUMO werd door

De Telegraaf opgepikt en Jomanda werd voorpaginanieuws. In diverse programma's heeft Jomanda zich wederom moeten verdedigen. Toch blijft ze met haar missie doorgaan, met tomeloze energie.

Anton:
“Voorafgaand aan ons interview, woonden wij een healing bij. Een bijna surrealistische ervaring. Een huilende vrouw op het podium begon ineens te boeren. Steeds harder, steeds langer. Niemand van de bezoekers bleek dit vreemd te vinden. Sterker nog, opeens hoorde ik ook achter mij de eerste oprispingen. En naast mij. En voor mij. Op een geven moment boerde de halve zaal mee. En niet eventjes…mijn achterbuurman boerde maar liefst twee uur achter elkaar! Een onsmakelijke bedoening dat ‘loslaten’. Mijn maag speelde overigens niet op; ook niet toen ik op het podium zat, daartoe uitgenodigd door de onzichtbare witte helpers.
Jomanda was overigens okee. Ik ben nog altijd niet overtuigd van haar gaven, maar wel van haar oprechtheid. Een lieve vrouw, die mij wel erg vaak aanraakte tijdens ons gesprek. Was niet onprettig.”

Eric-Jan:
“Ik breek nog steeds mijn hoofd over het kleine vrouwtje dat schijnbaar achter me stond tijdens het interview. Jomanda zag haar voortdurend met de wijsvinger aan haar snijtanden zitten, alsof er iets tussen zat. Ik zag niemand.
Jomanda wordt vaak geciteerd maar haar bedoelingen worden, naar eigen zeggen, nogal eens verkeerd uitgelegd. Ik wilde haar dan ook graag eens wat langer aan het woord laten over haar visie op de dood. Om een goed beeld te kunnen vormen van haar werkwijze en contacten in het hiernamaals, leek ons een healing een uitgelezen kennismaking. Ik was er niet helemaal gerust op, je zult maar vanuit het niets op je schouders getikt worden… Maar de healing toonde me dat je toch echt ontvankelijk moet zijn voor Jomanda’s woorden. En ik ben dat niet. Mijn indruk is dan ook dat haar ‘goddelijke’ gaven vooral betrekking hebben op de hoeveelheid liefdevolle aandacht die zij aan haar volgelingen schenkt.
Een mysterieus sfeertje bleef echter toch beklijven. Zeker toen ik wegging met een boek waarin ze een opdracht aan mij schreef, die haar werd ingegeven. Die tekst leek toch wel sterk op mij te slaan. Hoe zit dat dan met dat vrouwtje achter me…?”

www.jomanda.nl