Carice van Houten:

Carice van Houten (1976)

Dé nieuwe frontlady van de Nederlandse film. Amnesia. Suzy Q, De Passievrucht, Minoes. Stuk voor stuk films waarin Carice van Houten excelleert. De producenten liggen aan haar voeten. De regisseurs staan in de rij – Paul Verhoeven heeft haar gevraagd voor zijn Nederlandse comeback Zwartboek. Het publiek wil haar zien. Een gouden toekomst.

Eric-Jan:
“Ik vond haar tuttig in Minoes, maar toen ik eenmaal De Passievrucht had gezien, greep ik ook naar haar eerdere werk. Ik was verkocht. Zij kan acteren! En hoe.
Zo krachtig als ze overkomt op het witte doek, zo kwetsbaar en onzeker oogt ze tijdens ons gesprek. Dat had alles te maken met haar doodsangsten. Het onderwerp maakte haar bang. Werkelijk bang.
Carice had zich in een interview ooit laten ontvallen dat ze úren over de dood kon vertellen. Na afloop was het interview met anderhalf uur dan ook wat aan de korte kant. Jammer, maar meer zat er op dat moment niet in: Carice was op. Het greep haar teveel aan. In gedachten verzonken fietste ze weg.
Eenmaal aan het schrijven, bleek ik aan een schitterend verhaal te werken! Eén van de beklemmendste in elk geval. Carice, de jongste van onze gesprekspartners, heeft daarmee voor een prachtige boekafsluiter gezorgd!”

www.caricevanhouten.nl